Verslag signeersessies Hillegom en Nieuw-Vennep
Eindelijk eens een zo goed als thuiswedstrijd voor Brigitte en mij (Anita). Hillegom is maar een kwartiertje rijden vanaf ons thuisadres en dat is weer eens wat anders dan 1.5-2 uur in de auto zitten om Derek bij te staan tijdens zijn signeersessies. Omstreeks half 2 vertrokken we dus richting Hillegom. Wel met gemengde gevoelens; enerzijds met veel plezier en zin en anderzijds met een wat droevig gevoel. Het zou de laatste signeersessie zijn die wij beiden bij zouden wonen voorlopig. In de auto weer pret, zoals altijd. In Hillegom aangekomen, zagen we Derek met zijn begeleider de parkeerplaats oprijden. Lekker onderuitgezakt zwaaide hij naar ons. Bij de ontmoeting met de gebruikelijke kussen zagen we al dat Derek behoorlijk moe was. Het was ook ongeveer het eerste wat hij zei: Girls, I’m exhausted! We liepen gezamenlijk naar de boekwinkel, waar we alweer allerhartelijkst ontvangen werden door de eigenaar en het personeel.
De winkel liep al snel aardig vol en Derek liep zijn inmiddels gebruikelijke rondje met snoepjes en pepermunt. Het signeren, huggen en ‘ontmoeten’ begon en na een uurtje leek het ineens heel rustig te zijn, terwijl we toch pas bij nr. 45 waren en er iemand riep dat hij 85 had! Hmm… velen waren blijkbaar even een rondje rond de kerk gaan maken, 2 keer de dorpsstraat op en neer om daarna weer in de winkel terug te komen. Het was gezellig druk. Ondertussen ook weer vreselijk gelachen om een paar opmerkingen van de begeleider van Carrera en het gezicht daarbij van Derek. Derek ging er steeds vermoeider uitzien. Rond 16.30 uur was de laatste fan voorzien van een hug en handtekening en waren alle foto’s gemaakt. We liepen gezamenlijk even naar boven, waar onze spullen stonden en daar liet Derek ons delen in hoe hij zich op dat moment voelde. Het was een heel emotioneel moment en Brigitte en ik realiseerden ons des te meer hoe dicht we inmiddels bij Derek en zijn belevingswereld mogen staan, om zijn ‘naakte waarheid’ mee te mogen maken.
Derek vroeg ons: Are you coming with me to the next bookstore? Nou nee, dat was eigenlijk niet de planning van ons. Hij zei: Oh, that’s such a shame, I need you with me!
Tja, en wanneer iemand die je dierbaar is zegt je nodig te hebben, beweeg je natuurlijk hemel en aarde om die wens in te willigen. En dat is wat we hebben gedaan; heel creatief naar een oplossing gezocht en Derek en Charlotte hebben daar op zo’n manier aan meegewerkt, dat Brigitte en ik uiteindelijk toch met Derek mee konden naar de volgende boekwinkel in Nieuw Vennep.
Maar dat had wel wat voeten in aarde en we were running out of time! Om 18 uur daar aanwezig zijn zou ons iig nooit meer lukken, maar we gokten op 19 uur en dat het wel weer wat uit zou gaan lopen daar. Dus zaten Brigitte en ik rond 18.30 in de auto op weg naar Nieuw Vennep en bestond ons avondeten uit een zak pindachips die tussen ons in stond…
Aangekomen bij de boekwinkel in Nieuw Vennep zagen we een rij buiten staan (gelukkig was het wel in een overdekt winkelcentrum!) Ook hier werden we weer alleraardigst ontvangen en werden we later zelfs voorzien van een glaasje fris en een cappucino, jammie! Derek zag ons en er trok een vlaag van opluchting over zijn gezicht toen hij zei: There you are, welcome girls!!! Ik had geen tijd meer gehad om de batterij van mijn camera op te laden uiteraard, dus na ongeveer 10 foto’s zei mijn camera: Doe het zelf maar!
Gelukkig zijn er ook engeltjes op aarde en spotte Brigitte Michelle in de rij, die haar zonder aarzelen haar camera afstond om foto’s te kunnen blijven maken. Derek zag er inmiddels weer een stukje beter uit! Even later zei hij: I took one Ibuprofen, look at the energy I’m having right now. Tomorrow I’ll take two (met een dikke knipoog) Fijn om weer wat trouwe donateurs te zien en heel bijzonder om bij één van hen (of eigenlijk 2) een mooie ervaring te mogen meemaken. Inmiddels raakte de camera van Michelle oververhit en mochten we de camera van haar moeder lenen, ontzettend lief! Ondertussen ging het met Derek lekker en heeft hij weer veel mensen blij gemaakt met zijn ‘zijn’. Hij is en blijft een ongelofelijk warmhartige man! Het signeren liep een uur uit ongeveer. Toen was het klaar voor vandaag voor Derek. Moe, uitgeput en zeggend: “Only 3 to go…”
Brigitte en ik maakten aanstalten om weer de auto in te gaan, heel blij dat we er deze avond ook weer voor Derek konden zijn. Dat onze aanwezigheid gewaardeerd werd bleek wel toen hij ons vast pakte en zei: Girls, I really don’t know what to say about what you do for me…Really, I don’t have words for it. Hij was echt blij dat we er waren en voegde er nog aan toe: When you’re not there, I miss you! In de auto terug naar huis hebben Brigitte en ik nog flink nagenoten en gekletst over deze bijzonder hectische maar ook prachtige dag. Derek in al zijn facetten is een prachtig gewoon mens!
Brigitte en Anita






De reacties zijn bedoeld om een korte reactie op het betreffende onderwerp te geven. Voor discussies en berichtjes over en weer hebben we een prachtig forum waar iedereen van harte welkom is.
Het heeft geen zin om hier persoonlijke berichten en/of aanvragen voor een reading aan Derek te plaatsen.
Derek Ogilvie Fanclub-StichtingWij willen graag nogmaals duidelijk maken dat de fanclub hier geen invloed op heeft.
Wil je een brief naar Derek sturen, stuur hem dan in het Engels naar:
t.a.v. Derek Ogilvie
Postbusnummer 4007
2301 RA Leiden
Wij zorgen dan dat je post ongeopend bij Derek komt. Zet er wel een afzender bij mocht er iets mis gaan, krijg je je brief tenminste retour.
Reageer